Augusta Verburg (1951) schreef een elftal kinderen jeugdboeken, twee titels voor volwassenen, columns, korte verhalen en filmscripts.
Naast schrijven begeleidde ze tot voor kort transformatietrajecten met als specialiteit persoonlijke ontwikkeling.

‘Van alzheimer heb ik als mantelzorger twee kanten leren kennen: de milde die helpt de losse eindjes in het leven af te hechten, te leven in het moment, façades wegneemt en de oorspronkelijke geest weer een kans geeft. En de wrede kant van wanhoop, verlies, afscheid, paniek, verwarring en het toegedicht krijgen niet langer wilsbekwaam te zijn. Dat laatste blijkt bij een mens als Freek een grote vergissing, zo ontdekte ik.’